نویسنده: شهریار مندنی‌پور

چاپ هفتم، بهار 1387 ،  چاپ اول،1377

نشر مرکز، 245 صفحه

شرق بنفشه از بهترین عاشقانه‌هایی بود که تا به حال خواندم، نثر بسیار زیبایی داشت، داستان ظاهرا در دهه شصت می‌گذشت. داستان آشکارا نشان دهنده محدودیتهای شدیدی است که بعد از انقلاب بر روابط عشقی و تغزلی حاکم بوده است.

"سلام ارغوان به پسرها نگاه کردی ولی من را نشناختی. نمی‌دانی همه عصرها دورادور دنبالت می‌آیم که برسی خانه‌ات. نترس نزدیک نمی‌آیم. نمی‌ترسم بگیرندم، می‌ترسم طوری بشود که تو بترسی.

از پنجره‌های خانه‌تان کدامشان مال اتاق توست؟ من همه آن پنجره‌های چوبی را که به شکل پنجره‌های خانه‌های قدیمی ایوان بالایشان قوس دارند، دوست دارم، چون بلاخره پشت یکی‌شان تو می‌خوابی. پنجره‌ات همان سیاره کوچکی است که رویش یک گل سرخ روییده میان همه ستاره‌ها و......

نویسنده: یوستاین گاردر

مترجم: مهوش خرمی‌پور  

ویراستار: ویدا اسلامیه

چاپ چهارم، 1387 ، 188 صفحه

دختر پرتقالی، چه اسم جالبی! نویسنده، یوستاین گاردر.

کتاب را برگ می‌زنم، می‌بینم کوچکترین توضیحی از مترجم درباره نویسنده نوشته نشده و فقط پشت جلد کتاب یک عکس سه در چهار از نویسنده گذاشته شده است!

مردی میانسال که رنگ موها و چشم‌هایش مشکی است و دستش را متفکرانه بر روی چانه گذاشته است. هر چند کسانی هستند که معتقدند از چهره افراد خیلی چیزها را می‌توان خواند اما من هر چه قدر که این آقای نویسنده را نگاه می‌کنم، چیزی دستگیرم نمی‌شود جز این که وی نویسنده کتاب دختر پرتقالی است و نامش یوستاین گاردر است!

اما عجیب اسمش برایم آشنا می‌آید، در ذهنم دنبال این نام می‌گردم، یوستاین گاردر، گاردر...من این نام را کجا شنیده‌ام؟

جرقه همیشگی معروف زده شد، یوستاین گاردر، نویسنده نروژی، دنیای سوفی... تازیخ فلسفه، سوفی دختر پانزده ساله...

سلام آیناز، امروز چقدر زیبا شده بودی، تمام چهره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ات پر از ستاره شده بود، نگرانت بودم، آخر بسته‌های خریدت برای تو سنگین بود، دیدم به سختی کلید را در قفل در چرخاندی، کاش می‌شد بسته‌هایت و آن جعبه مقوایی مربع شکل را که نمی‌دانم چه بود خودم برای تو جابجا می‌کردم تا هر کجا که می‌خواستی، حتی تا هزار خانه آن‌ورتر، اما من فقط توانستم نگاهت کنم، فقط نگاه.

می‌دانی معنی دیوار چیست آیناز؟

راستی روسری حریر آبی‌ات چقدر به تو می‌آید، وقتی آن را سر می‌کنی مثل فرشته‌ها میشوی

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

امروز هم من را ندیدی، مثل بقیه روزها، با خودم عهد بستم که هروقت نگاهم کردی و چون خورشید لبخند زدی این نامه‌ها را به دستت .......

نام کتاب: چشم‌هایش

نویسنده: بزرگ علوی

موسسه انتشارات نگاه ، تهران 1377

"مریدان استاد از خود می‌پرسیدند: چرا اسم این پرده را چشم‌هایش گذاشته؟ ممکن بود اسم آن را چشم‌ ها گذاشته باشد. اما چشم‌هایش، یعنی چشم‌های زنی که استاد به او نظر داشته، پس طرف توجه صاحب چشم‌ها بوده نه خود چشم‌ها.

زیر تابلو روی قاب عکس، استاد به خط خود نوشته بود: چشم‌هایش!"

یازده سال پیش بود که کتاب چشم‌هایش را از بزرگ علوی خواندم و هفته‌ایی که گذشت نیز باز آن را مطالعه کردم و فکر کنم دفعه سوم و یا چهارمی بود که آن را می‌خواندم، کتابی که یازده سال پیش زمانی که دانش‌آموزی بیش نبودم من را مسحور کرد و همچنان پس از گذشت سال‌ها جذابیت و برتر بودن خود را برایم حفظ کرده است.

چشم‌‌هایش یکی از تاثیرگذارترین و معروفترین رمان‌های فارسی است که به قلم نویسنده توانا "بزرگ علوی" به رشته تحریر آمده است.

مردی که من سالیان گذشته اولین بار عکسش را با موهای خاکستری و لبخندی ملایم در پشت جلد یکی از کتاب‌هایش به نام "نامه‌ها" دیدم.

اما براستی علوی کیست؟....

امپرسیونیسم از ریشه امپرسیون به معنای برداشت آنی یا لحظه‌ایی به جنبشی هنری در اواخر قرن نوزدهم و نیز سبکی هنری در زمانه ما اطلاق می‌شودکه بر خلاف رئالیسم در پی بازنمایی عین واقعیت نیست، بلکه می‌کوشد تا انعکاس واقعیت را در ذهن باز‌آفرینی کند.

در ادبیات داستانی رئالیستی، که نمونه‌های نمایش را در آثار نویسندگانی مانند غلامحسین ساعدی یا محمود دولت آبادی می‌توان یافت، داستان را غالبا راوی همه دان (دانای کل) روایت می‌کند. راوی سوم شخصی که با نگاه فراگیر و موثقش رویدادها و روایتی هدفمند محسوب می‌شود.

بسیاری از داستانهای امپرسیونیستی... 

قسم به بوسه آخر، قسم
> به تير خلاص،
> قسم به خون شقايق،
> نشسته بر تن داس!
> قسم به آتش پنهان به
> زير خاكستر،

دست عشق از دامن دل دور باد!

می‌توان آیا به دل دستور داد؟

می‌توان آیا به دریا حکم کرد

که دلت را یادی از ساحل مباد؟...

ريچارد رايت نويسنده سياه پوست در سال 1908 در شهر ناچز[1]  از شهرهاي مي‌سي‌سي‌پي در خانواده تهي دست ديده به جهان گشود. پيش از آن که سنش آغاز تحصيل را اقتضا کند خانواده‌اش به ممفيس[2] کوچ کردند.

ديري نگذشت که پدر وي خانواده را ترک گفت و مادرش را نيز بيماري از کار بازداشت. او را به يتيم خانه فرستادند. ريچارد تا 12 سالگي بيش از يک سال به مدرسه نرفته بود اما در خود اشتياق به نويسندگي را احساس کرد و براي نيل به آرزوي بزرگ خويش بار ديگر به تحصيل پرداخت....

جغرافیای بودن تو مرز دریاها را فرا گرفته، آنجا که تویی ماه ها نمیتوانند بیایند تا چه رسد به من ،تاریخ نشان میدهد قبل از اینکه به یادت بیاورم نبودی....